Şehir beyaz bir yorgana sarıldı bu gece, Sokaklar uykuda, rüzgar fısıldıyor ismini gizlice. Camlarda buğu, dışarıda keskin bir ayaz var ama, Sen yanımdayken mevsim hep bahar, bence.

Üşüyen ellerini bırak usulca avuçlarıma, Isıtsın onları kalbimin hiç sönmeyen ateşi. Lapa lapa yağarken o narin kar saçlarına, Kıskanır gökyüzü, gözlerindeki parlayan güneşi.

Gel, bir battaniye altına sığdıralım koca dünyayı, Dışarıda fırtınalar kopsun, bize ne çıkar? Seyrederken pencereden süzülen o beyaz rüyayı, Bakışların en soğuk kışları bile bir anda yakar.

Varsın kapansın yollar, varsın donsun zaman, Sen benim en kuytu sığınağım, en güvenli liman. Bembeyaz bir sayfa gibi serildi önümüze hayat, Seninle yazılsın bu kış masalı, hiç son bulmadan.